اگر بخواهیم استعاره‌ای بزنیم، راه‌اندازی یک کسب‌وکار، شبیه به فرزندآوری است. هر دو نوعی «اثر» هستند که می‌توانند بعد از ما نیز ادامه پیدا کنند.

نمونه‌ای روشن از این نگاه، شرکت ژاپنی Kongo Gumi است؛ قدیمی‌ترین شرکت جهان که بیش از ۱۴۰۰ سال است فعالیت می‌کند. این شرکت در زمینه‌ی ساخت معابد بودایی فعال بوده و نسل‌به‌نسل در یک خانواده اداره شده است. یعنی یک اثر، که قرن‌ها دوام آورده است، درست نقطه‌ی مقابل انقراض.

اما بسیاری از برندها منقرض شدند

اگر نگاهی به تاریخ معاصر بیندازیم، فهرستی طولانی از نام‌های بزرگ می‌بینیم که روزی همه‌چیز بودند، اما امروز تنها خاطره‌ای از آن‌ها باقی است:

• نوکیا: با تمام خلاقیت و پیشتازی‌اش، در برابر تحول سیستم‌عامل اندروید مقاومت کرد و از بازار کنار رفت.
• یاهو: روزگاری سلطان جست‌وجو بود، اما با ظهور گوگل، نتوانست تغییر را درک کند.
• کداک: خود مخترع دوربین دیجیتال بود، اما به‌جای تحول، بر گذشته پافشاری کرد و شکست خورد.
• بلاک‌باستر: می‌توانست نتفلیکس را بخرد، اما آن را جدی نگرفت. چند سال بعد، خود از بین رفت و نتفلیکس پادشاه شد.

همه‌ی این‌ها یک اشتراک داشتند: عدم انعطاف.